Σακχαρώδης Διαβήτης & Όραση


Ο Σακχαρώδης Διαβήτης είναι μια πολυπαραγοντική πάθηση και οφείλεται στα υψηλά επίπεδα του σακχάρου στο αίμα και πολλές φορές στα ούρα.

Αυτό συμβαίνει είτε λόγω της ανεπαρκούς έκκρισης της ινσουλίνης, είτε λόγω της ανεπαρκούς δράσης της (ινσουλινοαντίσταση), είτε στο συνδυασμό και των δύο παραγόντων.

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης σχετίζεται με την εμφάνιση σοβαρών επιπλοκών στα αγγεία του σώματος και είναι αλληλένδετη νόσος με τη Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια, τη Στεφανιαία νόσο, τις Καρδιαγγειακές παθήσεις και τα Εγκεφαλικά επεισόδια.


Επιδημιολογία Διαβήτη:

Εκτιμάται ότι μέσα στην επόμενη 20ετία το 5% του παγκόσμιου πληθυσμού θα πάσχει από κάποια μορφή διαβήτη.

Μελέτες έχουν δείξει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι με προδιαβήτη θα αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2 μέσα στα επόμενα 5 χρόνια.

Οι ασθενείς με διαβήτη διατρέχουν υψηλό κίνδυνο απώλειας της όρασης αφού οι πρώτες βλάβες της νόσου μπορούν να εμφανιστούν στους αμφιβληστροειδείς χιτώνες των οφθαλμών.

Όταν ο διαβήτης παραμένει αρρύθμιστος έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση πολύ σοβαρών επιπλοκών, όπως της τύφλωσης, της καρδιακής προσβολής, του εγκεφαλικού επεισοδίου, της νεφρικής ανεπάρκειας, κ.α.

Στατιστικά έχει υπολογιστεί ότι το 20% - 35% των διαβητικών ασθενών, αναπτύσσουν οίδημα της ωχράς κηλίδας έπειτα από 15 χρόνια.



Τι είναι το Διαβητικό Οίδημα της Ωχράς Κηλίδας:

Ο σακχαρώδης διαβήτης δημιουργεί σοβαρές βλάβες στα αγγεία του αμφιβληστροειδή, προκαλώντας την διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια.

Το Διαβητικό Οίδημα της Ωχράς Κηλίδας αποτελεί μία σοβαρή επιπλοκή της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και την κυριότερη αιτία σημαντικής απώλειας της όρασης που μπορεί να παρουσιαστεί σε οποιοδήποτε στάδιο της νόσου.


Το διαβητικό οίδημα της ωχράς κηλίδας αναπτύσσεται όταν συσσωρευτεί υγρό ανάμεσα στις στοιβάδες του αμφιβληστροειδή χιτώνα και εισέλθει στην ωχρά κηλίδα, οδηγώντας σε πάχυνση της περιοχής.

Τα είδη του οιδήματος της ωχράς κηλίδας είναι:

  • Το εστιακό οίδημα της ωχράς κηλίδας, το οποίο οφείλεται σε μικροανευρύσματα των τριχοειδών αγγείων του αμφιβληστροειδούς.

  • Το διάχυτο οίδημα της ωχράς κηλίδας, το οποίο οφείλεται στην εκτεταμένη διεύρυνση των τριχοειδών αγγείων του αμφιβληστροειδούς.

  • Τo κυστοειδές οίδημα της ωχράς κηλίδας, το οποίο οφείλεται στη συλλογή υγρού ανάμεσα στις στιβάδες του αμφιβληστροειδούς.


Τα συμπτώματα του Οιδήματος της Ωχράς Κηλίδας

Καθώς η νόσος εξελίσσεται τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Θολή όραση

• Ασταθής όραση

• Ξεθωριασμένα αντικείμενα

• Σκοτεινές κηλίδες στο οπτικό πεδίο

• Τα αντικείμενα μοιάζουν σαν να αλλάζουν σχήμα, μέγεθος ή χρώμα

• Σοβαρή μείωση της όρασης


Τι πρέπει να κάνει ο Διαβητικός ασθενής:

Ο διαβητικός ασθενής πρέπει να προγραμματίζει σε τακτική βάση και ανεξαρτήτως αν έχει ενοχλήσεις στην όραση, οφθαλμολογικό διαγνωστικό έλεγχο.



Τι περιλαμβάνει ο τακτικός οφθαλμολογικός έλεγχος του Διαβητικού Ασθενούς:

Οι διαβητικοί ασθενείς πρέπει να ελέγχονται τουλάχιστον μία φορά το χρόνο.

Ο διαγνωστικός έλεγχος που θα διενεργήσει ο οφθαλμίατρος στον ασθενή περιλαμβάνει:

  • Βυθοσκόπηση με μυδρίαση για την επισκόπηση του οφθαλμικού βυθού και τον έλεγχο του αμφιβληστροειδούς. Η βυθοσκόπηση έχει σκοπό τον εντοπισμό της νόσου, την σταδιοποίηση της και την αναγκαιότητα που υπάρχει βάσει των ευρημάτων για περαιτέρω διαγνωστικό έλεγχο με Φλουοροαγγειογραφία και Τομογραφία Οπτικής Συνοχής.

  • Φλουοροαγγειογραφία για την τεκμηρίωση της παρουσίας της νόσου αλλά και την ανίχνευση του βαθμού της βλάβης του αγγειακού δικτύου και της ισχαιμίας.

  • Τομογραφία Οπτικής Συνοχής (OCT), για τη λεπτομερή ανάλυση και εντοπισμό του οιδήματος στα στρώματα του αμφιβληστροειδούς στην περιοχή της ωχράς κηλίδας, είτε με την μορφή κυστικών σχηματισμών, είτε ως διάχυτης πάχυνσης. Η Τομογραφία Οπτικής Συνοχής ενεργείται για την διάγνωση της νόσου αλλά και τον έλεγχο στην ανταπόκριση των θεραπειών.


Η Φλουοροαγγειογραφία και η Τομογραφία Οπτικής Συνοχής (OCT) χρησιμοποιούνται αφενός για την αξιολόγηση του Διαβητικού Οιδήματος της Ωχράς Κηλίδας και αφετέρου για τον σχεδιασμό του θεραπευτικού πλάνου και του χρόνου της έναρξής του, πχ. Φωτοπηξία με Argon laser, Ενδοϋαλοειδικές εγχύσεις anti-VEGF (Vascular Endothelial Growth Factor, Ranibizumab, Aflibercept), Υαλοειδεκτομή.


35 προβολές